و مرا از كارهاى دنيا و آخرت نسبت به چيزىكه بىتابم كرده كفايت كن اى مهربان‌ترين مهربانان . مؤلف گويد : سيّد ابن طاووس هم اين دعا را در كتاب « اقبال » نقل كرده ، و از نقل او پيداست كه اين دعا از جامع‌ترين دعاهاست ، و در تمام اوقات مىتوان آن را خواند . چهارم : شيخ طوسى فرموده : در هر روز ماه رجب مستحب است اين دعا را بخوانند : خدايا اى صاحب نعمتهاى فراوان و عطاهاى قسمت شده ، و رحمت گسترده ، و قدرت فراگير ، و نعمتهاى برجسته ، و موهبتهاى بزرگ ، و بخششهاى زيبا ، و عنايات درخور ، اى آن‌كه به شباهت با چيزى وصف نشود ، و به مثال و نمونه‌اى مثلش نزنند ، و از سوى هيچ پنجه‌اى مغلوب نگردد ، اى آن‌كه آفريد و روزى داد ، و الهام نمود و به سخن آورد ، و نوآورى نمود و آغاز كرد ، و برتر شد و بالا رفت ، و اندازه داد و نيكو اندازه داد ، و شلك داد و استوار نمود و حجّت آورد و رساند ، و نعمت بخشيد و فراوان گرداند و بخشيد و افزون ساخت ، و عطا فرمود و فزونى بخشيد ، اى كه در عزّت بالا ، پس از ديدگاه ديده‌ها درگذشت ، و در لطف نزديك شد پس از دغدغهء افكار بيرون رفت ، اى آن‌كه در فرمانروايى يگانه است پس براى او در عرصه سلطنتش همتايى نيست ، و به نعمتها و بزرگمنشى تنهاست ، پس براى او در عظمت جايگاهش ضدّى نيست ، اى آن‌كه در شكوه هيبتش دقايق و لطايف انديشه‌ها سرگردان شده ، و در برابر درك عظمتش ديدگان تيزبين خلايق وامانده است ، اى آن‌كه رخساره در برابر جلالتش به خوارى افتاده ، و گردنها در برابر بزرگىاش فروتن گشته ، و دلها از ترسش هراسان شده است ، از تو مىخواهم به حق اين ستايش كه جز براى تو شايسته نيست ، و به آن وعده‌اى كه